płonąć i się nie spalać

Motto tego bloga pochodzi z VII księgi poematu Aurora napisanego przez Elizabeth Barret Browning. Od jakiegoś czasu myślałem sobie o dobrym obrazku, który by oddawał prawdę o tu-obenym Bogu i o ogniu Jego pasji. Biblijna scena z Mojżeszem i płonącym krzakiem zawsze mnie inspirowała.

Odkrywa ona przed czytelnikiem dwie rzeczy, które chciałbym tu [na tymże blogu], w ten czy inny spoób, podejmować:

1. Wszystko jest inne niż nam się jawi [jest jeszcze coś więcej, rzeczywistość jest złożona, a każdy krzak płonie],
2. Nasz świat wypełniony jest boskim światłem [choć na pierwszy rzut oka tego nie widać; Mojżesz musiał zbliżyć się do gorejącego krzewu, żeby spotkać się z Bogiem].